این نقل قول از آلبرت الیس، بنیان‌گذار رویکرد درمانی عقلانی هیجانی (REBT)، به نکته بسیار مهمی اشاره دارد: نقش ما در شکل‌دهی به تجربیات و احساساتمان.

الیس معتقد است که این خود ما هستیم که با تفسیرها و باورهایمان، به رویدادهای زندگی معنا می‌بخشیم و در نتیجه، واکنش‌های هیجانی خود را شکل می‌دهیم. وقتی خود را در نقش قربانی می‌بینیم، تمایل داریم مسئولیت مشکلات را به عوامل بیرونی (والدین، شریک عاطفی، محیط و…) نسبت دهیم. این دیدگاه، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت احساس راحتی ایجاد کند، اما مانع رشد و تغییر می‌شود.

نکته کلیدی که الیس به آن اشاره می‌کند، تمایز بین قربانیان واقعی و قربانی‌نمایان است. در حالی که برخی افراد واقعاً با مصیبت‌های بزرگی مانند جنگ یا بیماری روبرو هستند، عده‌ای دیگر از مفهوم “قربانی” برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت‌های زندگی خود استفاده می‌کنند.

پیشنهاد الیس این است که به جای اینکه اجازه دهیم شرایط بیرونی یا تفسیرهای نادرست ما را در جایگاه قربانی قرار دهد، “کارگردان زندگی خود باشیم.” این به معنای پذیرش مسئولیت انتخاب‌ها، افکار و اعمالمان است و اینکه فعالانه در جهت ساختن آینده‌ای که می‌خواهیم، گام برداریم.

این دیدگاه، قدرت زیادی به ما می‌دهد، زیرا نشان می‌دهد که ما توانایی تغییر و بهبود شرایط زندگی خود را داریم، حتی اگر با چالش‌هایی روبرو باشیم. پذیرش نقش کارگردان، به ما امکان می‌دهد تا با دیدی بازتر و سازنده‌تر به مشکلات نگاه کنیم و راه‌حل‌های مؤثری برای آن‌ها بیابیم.