الان در حال حاضر در ایران نیازمند پرورش تاب‌آوری در درون خود هستیم. در این چند ماه اخیر پشت سر هم از لحاظ اقتصادی اجتماعی و
سیاسی به مردم زندگی در ایران به مردم سیلی زده است.
تاب آوری ؛ به ما در عبور از طوفان های زندگی کمک می‌کند.
 تاب آوری، ژنتیکی نیست نیازمند. آموزش است.
از طریق:
1- ایجاد روابط سالم با دیگران که شامل( اعضای خانواده؛ دوستان و...)
2- سبک زندگی سالم:
الف- بعد جسمانی که شامل:
( ورزش، تغذیه سالم و خواب با کیفیت)
ب- بعد معنوی، هر انسانی یک روش خاصی برای آرامش خود دارد، این آرامش ممکن از طریق طبیعت، نماز ؛ شنیدن موسیقی آرامش بخش و هر چیز دیگری که به خودم و دیگران آسیب نزند ، است


بعد ذهنی: شامل مدیریت افکار، فضای مجازی و خواندن کتاب‌های زیبا است.
Dr Samira Saleh: سوال خود را بپرسید...
بعد معنوی، هر انسانی یک روش خاصی برای آرامش خود دارد، این آرامش ممکن از طریق طبیعت، نماز ؛ شنیدن موسیقی آرامش بخش و هر چیز دیگری که به خودم و دیگران آسیب نزند ، است


بعد ذهنی: شامل مدیریت افکار، فضای مجازی و خواندن کتاب‌های زیبا است.
بسیار نگاه زیبا و منسجمی دارید. تقسیم‌بندی شما برای مراقبت از خود، نشان‌دهنده تعادل میان دنیای درونی (معنوی) و دنیای بیرونی (ذهنی) است. این رویکرد که «هرچه به خود و دیگران آسیب نزند» را به عنوان مرز قرار داده‌اید، نشان‌دهنده سطح بالایی از آگاهی و مسئولیت‌پذیری در سبک زندگی شماست.

اجازه دهید کمی روی این دو بعد تأمل کنیم:

1. بعد معنوی (پناهگاه آرامش)
همان‌طور که گفتید، بعد معنوی همان «نقطه امن» شماست. فرقی نمی‌کند این آرامش در سکوت طبیعت باشد، در نجواهای نماز، یا در نت‌های یک موسیقی؛ آنچه اهمیت دارد «حضور در لحظه» است.

طبیعت: به ما یادآوری می‌کند که بخشی از یک کل بزرگتر هستیم و ریتم زندگی فراتر از دغدغه‌های روزمره است.
عبادت/نماز: به روان ما نظم می‌بخشد و پیوند با منبع هستی، باری از دوش ذهن برمی‌دارد.
موسیقی: با فرکانس‌های خود مستقیماً بر سیستم عصبی تأثیر می‌گذارد و اضطراب را در سطح بیولوژیک کاهش می‌دهد.
2. بعد ذهنی (مدیریت ورودی‌ها)
این همان بخشی است که متأسفانه در دنیای مدرن بیشتر مورد غفلت قرار می‌گیرد. مدیریت ذهن، شبیه به «باغبانی» است:

مدیریت فضای مجازی: فضای مجازی یک اقیانوس است؛ اگر ندانیم کجا شنا کنیم، غرق می‌شویم. فیلتر کردن ورودی‌ها (دنبال کردن صفحاتی که الهام‌بخش هستند به جای صفحاتی که تنش‌زا هستند) اولین قدم در سلامت روان است.
مطالعه: خواندن کتاب‌های «زیبا» (چه ادبیات داستانی که قدرت تخیل را تقویت می‌کند، چه کتاب‌های آگاهی‌بخش) مثل تغذیه برای ذهن است. کتاب‌ها به ما کمک می‌کنند دنیا را از دریچه‌ای متفاوت ببینیم و با تجربه‌های زیسته دیگران همدلی کنیم.
یک پیشنهاد برای ارتقای این برنامه:

آیا تا به حال به «ساعات روزه‌داری دیجیتال» فکر کرده‌اید؟ مثلاً اختصاص دادن یک ساعت قبل از خواب یا اولین ساعت بعد از بیداری به هیچ‌گونه ابزار الکترونیکی؟ این کار به ذهن شما اجازه می‌دهد تا «صدای خودش» را بشنود و از هیاهوی فضای مجازی تخلیه شود.

همچنین، اگر دوست داشتید، می‌توانید نام یکی از کتاب‌های «زیبایی» که اخیراً خوانده‌اید یا سبک موسیقی که بیشترین آرامش را به شما می‌دهد بنویسید؛ شاید بتوانیم در مورد آن بیشتر گفتگو کنیم.

آیا این مدل از زندگی را در برنامه روزانه‌تان پیاده کرده‌اید یا در مرحله برنامه‌ریزی برای آن هستید؟

i


پیشنهاد اول: لحن ادبی و منسجم (مناسب برای متن‌های تأملی یا یادداشت)
«هر انسانی برای دستیابی به آرامشِ جان، شیوه‌ای منحصر به فرد دارد؛ این آرامش ممکن است در آغوشِ طبیعت، در خلوتِ نیایش، یا در زمزمه‌هایِ یک موسیقیِ روح‌نواز نهفته باشد. اصلی‌ترین رکنِ این جست‌وجو، پرهیز از هر آن چیزی است که به خود یا دیگران آسیب می‌رساند.

در ساحتِ ذهن نیز، مدیریتِ افکار، سامان‌دهی به حضور در فضای مجازی و هم‌نشینی با کتاب‌هایِ ارزشمند، ارکانی هستند که تعادل و سلامت روان را تضمین می‌کنند.»

پیشنهاد دوم: لحن صمیمانه و روان (مناسب برای بیان شخصی)
«هر کسی برای رسیدن به آرامش، راه مخصوص به خودش را دارد؛ گاهی در دل طبیعت، گاهی در سجاده نماز و گاهی با موسیقی؛ مهم این است که این مسیر، به خودمان و دیگران آسیبی نرساند.

در کنار این بعدِ معنوی، مدیریت ذهن هم اهمیت ویژه‌ای دارد؛ از کنترل ورودی‌های فضای مجازی گرفته تا لذت بردن از خواندن کتاب‌های خوب، همه به ما کمک می‌کنند تا در دنیای پرهیاهوی امروز، حالِ بهتری داشته باشیم.»
Dr Samira Saleh: تاب آوری، ژنتیکی نیست نیازمند. آموزش است.
از طریق:
1- ایجاد روابط سالم با دیگران که شامل( اعضای خانواده؛ دوستان و...)
2- سبک زندگی سالم:
الف- بعد جسمانی که شامل:
( ورزش، تغذیه سالم و خواب با کیفیت)